Het festival Voix de Femmes is ontstaan in 1991 vanuit het Atelier de Recherches Théâtres du Cirque Divers. Twintig jaar later en 10 edities verder schrijven we geschiedenis. Het festival heeft een stevige reputatie opgebouwd en geniet communautaire, Europese en internationale erkenning. Van bij het prille begin bood het festival een ruime waaier aan vrouwenstemmen uit alle windrichtingen. Gewijde, profane, traditionele of hedendaagse stemmen van vrouwen met erg uiteenlopende roots: platteland, nomadenstammen, steden, dorpen. Ze brengen getuigenissen over de rol en positie van de vrouw in deze bonte verzameling van vreemde culturen en nieuwe ervaringen.

Als platform voor wereldkunst en –cultuur, ontmoetingplaats en denkforum deinde het tweejaarlijks Festival Voix de Femmes inmiddels uit naar 3 Belgische steden (Luik, Brussel en Antwerpen). Het festival ging samenwerkingsverbanden aan met culturele partners uit deze 3 steden en uit buurgemeenten zoals Hoei en Seraing.
In de loop van de eerste 10 jaar ontving het festival artiesten in residentie vanuit verscheidene culturele achtergronden: zangeressen, musiciennes, choreografes, actrices, danseressen, … die concerten en voorstellingen hebben verzorgd en hun medewerking verleenden aan debatten en workshops. Bij het tienjarige bestaan werden deze artiesten nogmaals uitgenodigd op het podium van de “Nuit Finale”. Naast de culturele programmering bouwde het festival gaandeweg aan een politiek getint luik via de ontmoetingen “Cultures en résistance”. Tijdens deze rondetafelgesprekken kregen artistieke vrouwen, afkomstig uit alle continenten, de kans om hun verhaal te doen als uitdraagsters van hun sociaal, economisch en cultureel erfgoed. Vanuit deze thematiek ontstond in 2000 tijdens de vijfde editie van het festival een “Réseau mondial de solidarité des mères, épouses, filles, proches de personnes disparues” (Internationaal solidariteitsnetwerk van moeders, echtgenotes, dochters en naasten van vermiste personen). Veertien vrouwen waarvan een naaste als vermiste persoon werd opgegeven, konden er aan elkaar hun verhaal van verdriet en strijdvaardigheid kwijt; eerst in besloten kring en daarna voor het grote publiek. Sedertdien komen deze getuigen tijdens elk festival nog eens bijeen en hebben ondertussen de vereniging Waynoun in het leven geroepen.

De achtste editie van het festival betekende een keerpunt in het bestaan van de vereniging: de terugkeer naar Luik wordt een feit. Het Mamac werd voor de gelegenheid op originele manier opgetuigd (plafond bekleed met paraplu’s, een “Epi-bar” uit Madagascar (combinatie café-kruidenierswinkeltje) en twee zalen ter beschikking, …). Tijdens deze editie werd het plan opgevat om middagconcerten te organiseren in samenwerking met vrouwenorganisaties. Sedertdien wordt tijdens elke festivaleditie een dag gewijd aan vrouwenverenigingen, een project dat ondertussen ruimschoots zijn vruchten heeft afgeworpen. De tiende uitgave van het festival wordt trouwens opgedragen aan de vrouwenverenigingen!

Deze samenwerking met vrouwenorganisaties wordt in de loop van het jaar verder uitgebouwd: elke week zijn er workshops onder leiding van een artiest-pedagoge in de lokalen van de vereniging. Aanvankelijk werden deze workshops, onder de naam “ Les Ateliers Art & Expression” (recent uitgebreid met de “Ateliers d’Art postal”), enkel aangeboden aan vrouwen uit het verenigingsleven. Nadien werden ze ook opengesteld voor vrouwen met multiculturele achtergronden en werken ze generatieoverschrijdend. In het voorjaar en tijdens het Festival Voix de Femmes worden de creaties uit de workshops tentoongesteld in de Manège.
Sedert 2009 vindt het festival een onderkomen in de Manège van de Caserne Fonck wat de terugkeer betekende van het festival naar de Vurige Stede! Deze editie stond in het teken van het prachtige Daanda Debbo project, een samenwerkingsverband met Burkina Faso, dat kan rekenen op steun van de Europese Unie.
In 2012 plant het festival Voix de Femmes de uitgave van een “Livre Mémoire” met het relaas van de tien vorige edities gespreid over het 20-jarig bestaan. Een bloemlezing van alle elementen die de identiteit van het festival mee hebben gevormd.